บทที่ 168 โอกาส

“คุณพ่อ” ระวีวิ่งเข้ามาสวมกอดชนาธิป ลุคอุ้มลูกชายอยู่ก็เข้ามาทักทายทุกคน

“แม่เขาไปสบายแล้วนะลูก” ชนาธิปปลอบประโลม ระวีพยักหน้าเข้าใจ และทำใจต่อการจากลานี้ได้แล้ว

“การสูญเสียเป็นความจริงของชีวิต ไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราได้ตลอดไป น้าเสียใจกับระวีด้วยนะ คุณโสมได้หมดเวรหมดกรรมจากโลกใบนี้แล้ว”

“ขอบคุณน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ